Tego szukam w górach. Zachwytu, człowieczeństwa, odosobnienia. Bliskości pokrewnej duszy. Ciszy ale też głębi pozornie nieistotnych rozmów. (Bo wtedy mówi się tylko to, co trzeba). Piękna nieuchwytnego i ulotnego jak dym z ogniska, blask gwiazd, płynące po niebie obłoki, spadające liście, szum lasu... Gór nie da się posiąść zachłannie, w pośpiechu, na siłę, byle więcej, byle mocniej, byle szybciej... Dlatego wyruszam w te niepopularne miejsca. Ciche, piękne, pustelnicze... Atrakcyjne, dla tych, którzy wiedzą... I niech tak pozostanie jak najdłużej.
Te Twoje lale są jedyne w swoim rodzaju !!!
OdpowiedzUsuńSliczne sa Twoje lale,maja cos w sobie:)Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńDziewczyny, właśne taki jest mój plan aby moje lale były jak najbardziej "mojowate" :)
OdpowiedzUsuń